וַיֹּ֧אמֶר הַמֶּ֛לֶךְ אֶל־צִיבָ֖א מָה־אֵ֣לֶּה לָּ֑ךְ וַיֹּ֣אמֶר צִ֠יבָא הַחֲמוֹרִ֨ים לְבֵית־הַמֶּ֜לֶךְ לִרְכֹּ֗ב ולהלחם [וְהַלֶּ֤חֶם] וְהַקַּ֙יִץ֙ לֶאֱכ֣וֹל הַנְּעָרִ֔ים וְהַיַּ֕יִן לִשְׁתּ֥וֹת הַיָּעֵ֖ף בַּמִּדְבָּֽר׃
האָט דער מלך געזאָגט צו ציבֿאָן: צו װאָס זײַנען די דאָזיקע בײַ דיר? האָט ציבֿאָ געזאָגט: די אײזלען פֿאַר דעם מלכס הױזגעזינט צו רײַטן, און דאָס ברױט און די זומערױפּס פֿאַר די יונגען צום עסן, און דער װײַן צום טרינקען פֿאַר דעם פֿאַרשמאַכטן אין מדבר.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.